Yazılar

Gabriel Celaya – Elveda

ben öldüğüm zaman, belki de,
bir şairdi o, derler.
ve dünya, sonsuz güzel, ışır farkında olmadan.

hatırlamazsın beni belki de,
havalara saçtığım sahipsiz dizeler
kafanda inlese dursa, hatırlamazsın gene de.

kalmaz belki de hiçbir şey,
tek sözcük kalmaz benden,
her sabah can verdiğim sözcüklerden bir tek.

ama görünse de görünmese de,
ama söylense de söylenmese de,
yaşayacağım gölgenizin içinde, cıvıl cıvıl, capcanlı!

hem yaşamayı sürdüreceğim,
hem ölümü sürdüreceğim,
nasıl olacaksam olacağım işte, büyük konserden bir parça.