Yazılar

Mehmet Başaran – Kırağı Vurgunu Düşler

Daha dünyayla
Kirlenmemiş bir bakış
Nasıl görür maviliği
Yani ki gökyüzünü

Süte mi suya mı benzetir önce
Ay ışığıyla birden uyanan
Kırlara mı sonra?

O ıssızlıkta
Ne der kulağa
Çay boyunda öten kuş
Yalnayak basan çocuğun
Yüreğine ulaşan serinlik?

Okşarken saçlarını
Ölen annesinin
Başucunda solarken güller
Nedir anlatmaya çalıştığı
Çağla kokan sözcüklerle
Neden kırağılardan habersiz
Tomurcuklar gibidir yüzü?

Çocuk da olsak
Yaşlı da
Neden
Bunca olup bitene karşın
Bir bıçağın keskinliğini deneyen
Parmaklar gibiyiz hep?

Mehmet Başaran – Fosforlu Dünya

Gündüzlerin kız gibi
Tüm kadınların sıcaklığı
Gecelerinde
Sofranda aşk en eski şarap
Fosforlu dünya
Güzelim aman
Bir soluk aldım havandan
Halim yaman

Sokuldun
Gözlerimin içine baktın
Yıldızlı göklerin denizlerinle
Soyunuverdin önümde çırçıplak
Hey balam balam balam
Aklımı başımdan aldın

Kim doyabilmiş ki ben de doyayım
Okşamalarına öpüşlerine
Çıkar mı akıldan cilvelerin
Güzel günlerin başı için de
Bileyim bari
Hey gidi kahpe dünya
Fosforlu dünya
Sen kimin yarisin yari

Mehmet Başaran – Sorgucular

“Onların ilkesi emektir. Önlerinde ise emeğe göre düzenlenmemiş,
çoğu kez emeği sömürerek rahata kavuşmuş, Ortaçağ artığı bir düzen yatıp duruyor…”
Ceyhun Atuf Kansu

Bir yanım Tanrılar otağı Kazdağı
Bir yanım
Kurtuluşçulara arka veren Madralar
Kuşanıp çifte fişeklikleri
Şurdan yürümüş Ayvalık’a
Gömeç’li Edremit’li
Kuvayı Milliyeciler
Amerikan süttozu dağıtılıyor
Cumhuriyet, Gazi, Ali Çetinkaya okullarında

Ne kadar uzak şimdi o günler

Ovada üç milyon zeytin ağacı
Vurmuş gövdelerine damgasını
Sabit Bey Eminzade Karagözoğlu
Ve onbinlerce tayfanın
Düşleri zeytin acısı
Nerde yoksul evlere
Muştular götürecek güvercin
Hala söylenceler renginde
Suları Kazdağı’nın
Yamaçlarda Türkmen köyleri

Bir gün Narlı bir gün Şapçı
Bir gün Kocadağ bir gün Biller
Uykusuz gözler gibi
Issızlığı öğretmen odalarının
Dolaşır durur Gezici Başöğretmen
Dolaşır durur yanında
İmrallı Adamı Ökkeş, İnegöllü Remzi
Lo lo looo
Görünmez dikenleriyle Pirenlik kırı

Günaydın zeytin ülkesi
Çamlarının dibinde Homeros’un
İlyada’yı yazdığı yerler
Nasıl bir saldırıda
Yarım kaldı okullar
Sızlayan ne kesik bir kol gibi
Hektor’u sürüklüyor şimdi
Tahta At’tan çıkanlar

El sallıyor Havran’dan Koca Seyit
Görse şaşardı Homeros bile
Dudakları uçuklardı Aşil’in
Öyle işler gördü Çanakkale’de
Zeytinyağı fabrikasında hamal
O’ydu Kurtuluşçular’la
En önde İzmir’e giren

Ne kadar uzak şimdi o günler

Köylerde Enstitülü
20.000 öğretmen
Kuşatılmış Troya
Sanki her biri

Yangından yıkımdan çıkmış
20.000 ana
Kök salmış toprağa
20.000 yediveren gülü

Dayan Koca Seyit dayan
Zeytinler narlar dikmiş
Yayaköy’de Refik Cevahir
Bunlar açacak diyor

Pençe atsa da göğsümüze
Zeus’un korkunç kartalı
Kulak ver Madralara
Bu günler geçecek diyor

Gül parmaklı şafak dağlara değdiğinde
Geline döndüğünde, “Bol pınarlı İda”
Salınıp Körfez’e indiğinde Sarıkız
Çocukların dilinde
Çağla tadı kazandığında sözcükler
Tahta At’tan çıkar gibi geldiler
Çok giyilmiş ayakkabıların
Tabanlarına benziyordu yüzleri
Evime ülkeme doluştular
“Emir kuluyuz” diyordu biri

Soruyordu üç Bakanlık Müfettişi:

“Manifesto okutuluyor muydu Enstitülerde
Belletiliyor muydu Nazım’ın şiirleri
Sık sık gelir miydi Hasanoğlan’a
Sabahattin Ali?
Toplayıp açık hava tiyatrosuna
Tonguç size neler demişti?…”

Kimliğim mi? Türkiye dedim
Doğumum mu? 17 Nisan
Sorun beni Bedreddin’den Yunus’tan
Karacaoğlan emmimdir
Dedem Pir Sultan
Yolum Tonguç’un yolu

Sorgucular heyy sorgucular
Bilir misiniz Koca Seyit’i
Sırtında 210 okkalık mermi
Neyi savunmuştu Çanakkale’de
Sorun beni Seyit’ten

Sorgucular heyy sorgucular
Durdurabildi mi dünyayı
Engizisyon yargıçları
Neyi aydınlatır bilir misiniz
Yakılan yasaklanan kitaplar

Sorgucular heyy sorgucular
Okuyun Fontamara’yı Sırça Köşkü
Küfr ile dünya durur
Zulm ile durmaz demiş risalesinde
Sorun beni Koçu bey’den

Mehmet Başaran – Ömrümce

Ben ömrümce köylere gittim
Taşlar arasından ıssız yollardan
Garip akşamlar içine
Tek başına ışıdığı yere okulların
Avuçlarımda yüreğimi götürdüm
Nedir çekisi kişinin
Gördüm orada gördüm
Eğildim kardeşçe toprağa
Yüzlerini çizdim öğrencilerin
Gözlerini yıldız yıldız
Bir umut sardı gönlümü
Dağbaşlarını ısıttı sevgim

Mehmet Başaran – Can Yoldaşı

Sen hürriyetin türkülerin kızı
Sen sıcaklığı kanımın
Şu koskoca dünya üzerinde
Yoldaşı kimsesiz canımın

İşte gözgöze geldik bu akşam
İnandım aşılırmış Kaf dağları da
Kollarında bakir toprak lezzeti
Yanıyorsun bir damla ter kadar güzel

Sarışın tarlaları mı kucaklamışım ben
Ne bu çiçek kokusu ekin kokusu
Deli bir rüzgar geçiyor gönlümden
Yıldızlar ışıyor gözlerin gibi

Böyle konuştukça avucun sıcak sıcak
Karşımda ıslak dudaklar titrer
Başım üstünde yeni doğmuş ay
Altın tınazlar gibi savrulur içim

Mehmet Başaran – Görebildiğin Kadar Mavi

Sürebildiğin kadar toprak
Sarabildiğin kadar kadın
Bu dünya
Güvenebildiğin kadar dost
Düşünebildiğin kadar güzel
Yaşabildiğin kadar
D ü n y a

Mehmet Başaran – Ahlat Ağacı

Eşin dostun yaşıyor bak bahçelerde
Sen çıplak bir doruğun üzerindesin
Tam rüzgarın engini sardığı yerde

Yekpare bir mavilik üstünden akar
Altında köklerini sıkan toprak var
Dertleşir durursun gölgenle

Bazan öyle yakın geçer ki kayan yıldızlar
Halini soruverecekler sanırsın
Dağılır üstündeki yeşil sükut
Ümitle kımıldanırsın

Bakma sana bir ad verdiklerine
Yerle gök arasında bir karaltısın
Ve bütün dünya seni unutmuş
Sanki kim bilecek yaşadığını
Gelmese dallarına birkaç fakir kuş

Ne de dolmaz çilen varmış
İlk defa kırağı yaktı canını
Aşkı sonra bulutların
Rüzgarın cilvesi değil miydi
Döken yapraklarını

Durmuşsun kırların bir ucuna
Ah senin halin köylü hali
Yaşarsın kıraç toprakta
Servi-simin misali

Mehmet Başaran – Yorulmaz İşçileriyiz Aşkın

Bütün gün kırlara bakmışım
Başaklarla kımıldanan
O bitek yalnızlığa
Burnumda gökyüzünün ince kokusu
Bütün gün sana bakmışım
Derin mırıltılarla ırmağa karışan
Çakıntılı gövdene senin

Uzanmışım terli toprağa
Yanına gözlerinin
Çıplak gecelere dokunuyorum
Yazın ve düşlerin sıcak kıvrımlarına
Denizi başlatıyor dudaklarının tuzu
Yüreğim konuşuyor şavkından
Ellerim böğürtlen moru

Yorulmaz işçileriyiz aşkın
Soluk soluğa ıslak taylar
Ürkek sokulmaların…
Ormanları uyandırıyor kanımın gürültüsü
Başdöndürücü yerlerindeyim dağın
Kollarımdan akan ırmak,
Sonsuza tamamlanıyorum